De belangstelling voor ouderen en hun levensverhalen groeit. Steeds meer ouderen schrijven hun eigen verhalen, steeds meer mensen laten hun verhaal optekenen door een ander. De erfenis wordt bewaard. Het eigen verhaal biedt veel mogelijkheden tot gesprekken en soms ook tot hernieuwde contacten.
Waaróm schrijven mensen hun levensverhalen?
Wat levert het hen op?
En waarover gaan die verhalen?
In oktober verschijnt het boek In mijn koffer op zolder; Verhalen van ouderen voor ouderen.
27 ouderen vertellen in interviews wat het schrijven van hun eigen levensverhalen voor hen betekend heeft.
Het is als een caleidoscoop, want de motieven zijn veelkleurig en veelvormig, net als de onderwerpen van hun verhalen. Ouderen willen hun verhalen doorgeven, de balans opmaken, terugblikken op het geleefde leven, orde scheppen in hun eigen herinneringen of met zichzelf in het reine komen. Via hun verhalen bevestigen ze zichzelf, ontmoeten ze mensen en zijn er nieuwe mogelijkheden tot gesprek. Het eigen levensverhaal als schatkist. De interviews geven een kijkje in voorbije werelden, maar ook in het hier en nu van de ouderen en de wijze waarop zij het schrijven gebruikt hebben om hun verdere leven vorm te geven.
De verhalen die de 27 ouderen zelf schreven over gebeurtenissen en ervaringen uit hun leven, vullen de interviews aan. Een veelheid aan thema’s komt zo aan de orde. Verhalen over lentes en liefdes van toen, de eerste auto, een baljurk en het badhuis. Verhalen over huizen en geuren van vroeger. Verhalen over zakgeld, zondagmorgens en zomeruitstapjes. Verhalen over oorlog en bevrijding, vaders en moeders, feesten en verdriet. Verhalen die eigen herinneringen op zullen roepen.
In mijn koffer op zolder is een lees- en voorleesboek barstensvol verhalen over vroeger.
Een boek voor op het nachtkastje, voor in de luie leesstoel en voor aan de ontbijttafel. Verhalen ván ouderen vóór ouderen en ook voor degenen die belangstelling hebben voor hun geschiedenis.
Maar het is ook een voorleesboek: als we verhalen voorlezen aan geliefden, vaders, moeders, en oude mensen die we kennen, worden nieuwe verhalen wakker en komen we in gesprek met elkaar over vroeger. De interviews in het boek zetten ons bovendien aan het denken: over de zin van het eigen levensverhaal, over redenen om te schrijven, over het effect van het nadenken over het voorbije leven.
Het is een boek voor zowel mensen die op zoek zijn naar hun eigen herinneringen áls voor diegenen die beroepsmatig werken met ouderen en hun levensverhalen: activiteitenbegeleiders, verzorgenden, pastores en geestelijk verzorgers, hulpverleners, schrijfdocenten, ouderenadviseurs en welzijnswerkers.
José Franssen is andragoge en heeft zich gespecialiseerd in het werken met ouderen en hun levensverhaal. Zij publiceerde o.a. Van vroeger, levensverhalen schrijven met ouderen (1995), Luisteren in je leunstoel, handboek voorlezen aan ouderen (2004), Heb ik zóveel verteld? Zóveel blaadjes? levensverhalen van bewoners en personeel van St. Anna (2005)
Het verschijnen van In mijn koffer op zolder is aanleiding voor het organiseren van twee bijzondere presentaties, op 19 en 23 oktober 2008. Na de feestelijke presentatie van het boek in het kader van de Week van de Geschiedenis op een prachtige locatie in Maastricht op zondagmiddag 19 oktober, volgt op 23 oktober een inspirerende studiemiddag bij de uitgever Bohn Stafleu van Loghum in Houten. Tijdens beide presentaties zal de auteur van het boek een lezing geven en zullen een aantal van de 27 geïnterviewde ouderen enkele van hun verhalen voorlezen.
waar kan ik het boek vinden? is nog niet in de bib te verkrijgen!
alvast bedankt,
Rosaria Ciarlo
Hallo
Ik werk op een dementerend afdeling.
Zoek korte verhaaltjes om de bewoners voor te lezen.
Gewoon simpele verhaaltjes,bv niet teveel over springen van het ene onderwerp naar het anderen dan kan men het niet meer volgen.
Wie kan mij helpen.
BVd vr gr D v Dr.